1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 176

تفسير 4. النساء آية 48
Number of verses: 176
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَىٰ إِثْمًا عَظِيمًا 48
خداوند (هرگز) شرک را نمی‌بخشد! و پایین‌تر از آن را برای هر کس (بخواهد و شایسته بداند) می‌بخشد. و آن کسی که برای خدا، شریکی قرار دهد، گناه بزرگی مرتکب شده است.

ترجمه
همانا خداوند، این كه به او شرك ورزیده شود نمى‏بخشد، ولى هر چه پایین‏تر باشد، براى هر كه بخواهد مى‏بخشد. و هر كس به خداوند شرك ورزد به تحقیق گناهى بزرگ بر ساخته است.

نکته ها
موضوع شرك، بیش از دویست بار در قرآن مطرح شده و از هر گونه توجّه به غیرخدا، تحت هر عنوان (بت‏پرستى، ریاكارى، گرایش‏هاى غیر الهى، مادّه‏گرایى و...) انتقاد شده است. مضمون این آیه، عیناً در آیه 116 همین سوره تكرار شده است و تكرار، عامل هدایت است.
از آنجا كه شرك، خروج از مدار حقّ و بریدن از خدا و پیوستن به دیگرى است، بدون توبه آمرزیده نمى‏شود، ولى اگر مشرك، دست از شرك بردارد و توبه‏ى واقعى كند، خداوند مى‏آمرزد. در آیه 54 سوره‏ى زمر، مى‏فرماید: خداوند، همه گناهان را مى‏آمرزد، پس از رحمت او مأیوس نباشید و به درگاهش توبه كنید.
چون هیچ كس نمى‏داند نظر رحمت حكیمانه‏ى خدا متوجه چه كسى خواهد شد، پس جایى براى غرور و جرأت به گناه، باقى نمى‏ماند.
عوامل بخشش چند چیز است: 1- توبه. 2- انجام نیكى‏ها. 3- دورى از گناهان‏كبیره. 4- شفاعت. 5 - عفو الهى. (تمام موارد در این آیه مطرح است)
امام صادق‏علیه السلام درباره‏ى «یغفر ما دون ذلك» فرمود: مقصود گناهان كبیره وگناهان دیگر است، (كه خداوند اگر بخواهد بدون توبه نیز مى‏بخشد).[301]


301) كافى، ج‏2، ص 284.

پيام ها
1- شرك، منفورترین گناه و مانع بخشایش الهى است. «لایغفر ان یشرك به»
2- بخشایش گناهان، مربوط به اراده‏ى حكیمانه خداست. «لمن یشاء»
3- شرك، ادّعایى بى‏دلیل و دروغى بزرگ است. «فقد افترى اثماً عظیما»

Copyright 2015 almubin.com