1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 45

تفسير 50. ق آية 27
Number of verses: 45
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
۞ قَالَ قَرِينُهُ رَبَّنَا مَا أَطْغَيْتُهُ وَلَٰكِن كَانَ فِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ 27
و همنشینش (از شیاطین) می‌گوید: «پروردگارا! من او را به طغیان وانداشتم، لکن او خود در گمراهی دور و درازی بود!»

ترجمه
(شیطان،) هم‏نشین او گوید: پروردگارا! من او را به طغیان وادار نكردم، بلكه او خودش در گمراهى عمیق و دور بود.
 (خداوند فرماید:) نزد من با یكدیگر مشاجره نكنید، من پیش از این وعده عذاب را به شما داده بودم. فرمان (افكندن كافر در دوزخ) نزد من تغییر نمى‏یابد و من هرگز به بندگانم، ستم نكنم.
روزى كه به دوزخ گوییم: آیا پر شدى؟ و او گوید: آیا بیش از این هم هست؟

نکته ها
امام صادق‏علیه السلام فرمودند: منظور از «قرین» در این آیه، شیطان است.(24) آرى، در جاى دیگر نیز مى‏خوانیم: شیطان، قرین بعضى از خلافكاران مى‏گردد.(25) «فهو له قرین»(26)
یكى از عوامل دوزخى شدن انسان، دوست و هم‏نشین بد است، چنانكه قرآن در این آیات، از شیطان به عنوان هم‏نشینى كه انسان را به دوزخ مى‏افكند نام برده است. یكى از ناله‏هاى دوزخیان در قیامت، اظهار ندامت از گرفتن دوستان بد در دنیاست، چنانكه قرآن سخن آنان را چنین بیان مى‏فرماید: «یا ویلتى‏ لیتنى لم أتّخذ فلاناً خلیلاً»(27) اى كاش! فلانى را به دوستى نمى‏گرفتم.
در قیامت، میان مجرمان با یكدیگر، و مجرمان با رهبران فاسد، و مجرمان با شیطان، گفتگوهایى است و هر كدام تلاش مى‏كنند كه گناه خود را به گردن دیگرى بیاندازند. در قرآن، صحنه‏هایى از این مشاجرات نقل شده است، از جمله:
گاهى به یكدیگر مى‏گویند: «لولا أنتم لكنّا مؤمنین»(28) اگر شما نبودید، قطعاً ما مؤمن بودیم، ولى پاسخ مى‏شنوند: «بل لم تكونوا مؤمنین»(29) هرگز چنین نیست، بلكه شما خودتان ایمان‏آور نبودید.
در صحنه و موقفى دیگر به رهبران فاسد مى‏گویند: «كنّا لكم تبعاً فهل أنتم مغنون عنّا»(30) ما تابع شما بودیم و بدبخت شدیم، آیا مى‏توانید امروز گرهى از كار ما باز كنید.
و در صحنه‏اى، شیطان را ملامت مى‏كنند و او مى‏گوید: «لاتلومونى و لوموا أنفسكم...»(31) مرا سرزنش نكنید، خودتان را سرزنش كنید، من كارى جز دعوت نداشتم، شما خودتان دعوت مرا پذیرفتید.
این آیه نیز سخنى از ابلیس است كه مى‏گوید: پروردگارا من آنان را به طغیان وانداشتم.
جهنّم همواره مى‏گوید: «هل من مزید»، چنانكه جهنّمیان نیز در دنیاپرستى و مال و مقام و خوردن اموال مردم سیرى نداشته و «هل من مزید» مى‏گفتند.


24) بحار، ج‏5، ص‏323.
25) تفسیر المیزان.
26) زخرف، 36.
27) فرقان، 28.
28) سبأ، 31.
29) صافّات، 29.
30) ابراهیم، 21.
31) ابراهیم، 22.

پيام ها
1- دوست و رفیق بد، انسان را به كجا مى‏كشاند؛ انسانى كه مى‏توانست با ابرار هم‏نشین باشد، همراه و هم‏نشین شیطان گردیده است. «قرینه»
 2- ابلیس، به ربوبیّت خدا معترف است. «قال قرینه ربّنا»
 3- به هوش باشیم كه ابلیس در قیامت از خود سلب مسئولیّت مى‏كند و از منحرفان تبرّى مى‏جوید. «ما اطغیته»
 4- ابلیس كار خود را تنها در محدوده دعوت و وسوسه مى‏داند، نه اجبار مردم. «ما اطغیته»
 5 - كار انسان به جایى مى‏رسد كه شیطان او را گمراه مى‏شمرد.  «قال قرینه... فى ضلال بعید»
 6- دوزخیان در قیامت با ابلیس جدال و تخاصم دارند. «لاتختصموا لدىّ»
 7- به جاى جدال و مخاصمه با شیطان در قیامت كه سودى ندارد، در دنیا به ستیز با او برخیزیم. «لاتختصموا لدىّ»
 8 - قهر خدا، بعد از اتمام حجت است. «القیا فى جهنّم... قد قَدّمتُ الیكم بالوعید»
 9- گفتگوها و جرّ و بحث‏ها در قیامت، حكم الهى را تغییر نمى‏دهد و سبب بازنگرى و تجدید نظر در حكم نمى‏شود. «ما یبدّل القول لدىّ»
 10- تغییر حكم و تخفیف كیفر ظالم، سبب ظلم به مظلومان است. «ما یبدّل القول لدىّ و ما انا بظلاّم للعبید»
 11- به دوزخ افتادن مجرمان، ظلمى است كه آنان در حق خود مرتكب شده‏اند، نه ظلم خدا در حق آنان. «القیا فى جهنّم... و ما انا بظلام للعبید»
 12- دوزخ، داراى نوعى شعور است و مخاطب خداوند قرار مى‏گیرد و سؤال‏الهى را پاسخ مى‏دهد. «هل امتلأت فتقول هل من مزید»

Copyright 2015 almubin.com