1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 62

تفسير 53. النجم آية 38
Number of verses: 62
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ 38
که هیچ کس بار گناه دیگری را بر دوش نمی‌گیرد،

ترجمه
(در كتب آسمانى آمده است) هیچ كس بار دیگرى را به عهده نخواهد گرفت.
و این‏كه براى انسان جز آنچه تلاش كرده، (بهره دیگرى) نیست.
 و این‏كه تلاش و سعى او را به زودى به وى بنمایند.
 سپس جزاى كامل آن را به او بدهند.

نکته ها
آیات 38 تا 54، تعالیمِ كتاب‏هاى ابراهیم و موسى است كه مورد قبول اسلام است.
«وِزر» به معناى بار سنگین است و به گناه نیز كه در حقیقت بار سنگینى است، گفته مى‏شود. «وزیر» كسى است كه بار سنگین اداره مملكت را بر دوش مى‏گیرد.
خداوند توسط كارهاى نیك، بدى‏ها را محو مى‏كند و یا با توبه و استغفار مى‏بخشد و یا بدى‏ها را به خوبى تبدیل مى‏كند، امّا بارگناه كسى را به ناحق به دوش دیگرى قرار نمى‏دهد.
هنگامى كه خلیفه دوم دستور داد زن حامله‏اى را كه مرتكب زنا شده بود، سنگسار كنند، حضرت على‏علیه السلام فرمود: فرزندى كه در شكم دارد چه گناهى كرده است و با تكیه به این آیه «و لاتزر وازرة وزر اخرى» فرمود: صبر كنید تا پس از زایمان حكم اجرا شود.(81)
رسول خداصلى الله علیه وآله فرمود: گناه والدین زناكار بر عهده فرزندى كه از زنا متولد شده نمى‏باشد و سپس آیه «لاتزر وازرة...» را تلاوت فرمودند.(82)
سؤال: آیه «و أن لیس للانسان الاّ ما سعى» مى‏گوید: براى انسان بهره‏اى نیست مگر آنچه تلاش كرده باشد، در صورتى كه در آیات و روایات دیگر مى‏خوانیم كه انسان گاهى از طریق شفاعت، به بهشت وارد مى‏شود.
 پاسخ: اولاّ این آیه در ردّ تفكّر جاهلى است كه به یكدیگر مى‏گفتند: اگر فلان مبلغ را به من بدهى، من بار گناه تو را به عهده مى‏گیرم. قرآن كریم فرمود: هیچ كس بار گناه كسى را به عهده نمى‏گیرد و براى هر كس كار و تلاش خودش ثبت مى‏شود.
ثانیاً آیه، نظر به عدل الهى دارد نه فضل الهى، یعنى طبق عدل، باید كیفر و پاداش هر كس به مقدار تلاش او باشد، ولى خداوند از فضل خود مى‏تواند لطف كند و پاداش را بیشتر دهد و یا كیفر را كم كند. «و یزیدهم من فضله»(83)
ثالثاً: اگر در روایات مى‏خوانیم كه هركس سنت خوب یا بدى را در جامعه پایه‏گذارى كند، در پاداش و كیفر تمام كسانى كه آن راه را رفته‏اند، شریك است، این معنا با آیه «لیس للانسان الا ما سعى» منافاتى ندارد، زیرا ایجاد كننده خط حق و باطل نیز با واسطه‏ى دلالت و راهنمایى یا ایجاد مقدّمات و امكانات یا تبلیغات و تشویقات و یا حمایت‏هاى دیگر مادى و معنوى، به طور غیر مستقیم نوعى تلاش كرده است و بهره گرفتن از آن پاداش بى‏جهت نیست، چنانكه اگر شخصى در خط صحیح نبود، مشمول شفاعت نمى‏شد.
در روایات مى‏خوانیم كه انسان پس از مرگ از كارهاى نیك فرزند صالح خود یا كتاب و موقوفاتى كه از او به یادگار مانده، كامیاب مى‏شود.(84) و یا در بهشت، نسل صالح انسان به او ملحق مى‏شود.(85) یا از كار خیرى كه سفارش و وصیت كرده، بهره‏مند مى‏شود.(86)
در تمام این موارد گرچه انسان مستقیماً سعى و تلاشى نكرده، ولى غیر مستقیم از طریق تربیت فرزند صالح، وقف، وصیت یا كتاب خوبى كه به یادگار گذاشته، نقش داشته است.


81) بحار، ج 76، ص 49.
82) تفاسیر راهنما و درّالمنثور.
83) نساء، 173.
84) خصال، ص 151.
85) طور، 21.
86) كافى، ج 4، ص 315.

پيام ها
1- كیفر و پاداش الهى عادلانه است. «لاتزر وازرة وزر اُخرى»
 2- به اتكاى دیگران، خود را گرفتار خلاف نكنید كه آنان بار شما را به دوش نخواهند كشید. «لاتزر وازرة وزر اُخرى»
 3- در عزل و نصب‏ها، انحرافات بستگان و نزدیكان را به پاى مردم نگذارید.
 «لا تزر وازرة وزر اُخرى»
 4- هستى، میدان تلاش و كار و نتیجه‏گیرى است. «و أن لیس للانسان الاّ ما سعى»
 5 - ما مكلّف به انجام وظیفه‏ایم، نه حصول نتیجه. سعى و تلاش وظیفه ماست. «الاّ ما سعى»
 6- ایمان به بقاى عمل و نظام عادلانه كیفر و پاداش، انسان را در برابر رفتار خود، هم دلگرم و تشویق و هم محتاط و مسئول مى‏كند. «و انّ سعیه سوف یرى»
 7- هیچ عملى در هستى محو نمى‏شود. «سعیه سوف یرى»
 8 - نیكوكاران در دریافت پاداش كار خود، عجله نكنند. «سوف یرى»
 9- دنیا، ظرفیّت جزاى كامل را ندارد و باید قیامتى باشد تا حق مطلب ادا شود. «ثم یجزاه الجزاء الاوفى»
 10- اقدام انسان، با پاداش‏هاى بهترى پاسخ داده مى‏شود. «وَفّى... أوفى»
 11- گرچه در دنیا نیز مجازات‏هایى هست، امّا مجازات كامل در قیامت است. «الجزاء الاوفى»
 12- قیامت داراى مراحل و مواقف متعدّدى است. (از كلمه «سوف» و «ثمّ» استفاده مى‏شود كه مرحله شهود عمل با مرحله جزاى عمل متفاوت است.)

Copyright 2015 almubin.com