1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 62

تفسير 53. النجم آية 57
Number of verses: 62
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
أَزِفَتِ الْآزِفَةُ 57
آنچه باید نزدیک شود، نزدیک شده است (و قیامت فرامی‌رسد)،

ترجمه
رستاخیز نزدیك شد.
جز خداوند، كسى برطرف كننده (شداید) آن روز نیست.
پس آیا از این سخن، تعجّب مى‏كنید.
و مى‏خندید و گریه نمى‏كنید؟
در حالى كه شما غافل و هوس‏رانید.
پس تنها خدا را سجده كنید و پرستش نمایید.

نکته ها
«آزفة» به معناى نزدیك شونده و «سامد» به معناى سهو و غفلت و تكبّر است.
در حدیثى در تفسیر فرقان مى‏خوانیم كه بعد از نزول این آیات، پیامبرصلى الله علیه وآله تا پایان عمر خندان نبود و تنها تبسّم مى‏كرد. در ضمن آیه آخر سجده واجب دارد.
شاید مراد از «هذا الحدیث» قرآن باشد، چنانكه در آیه 23 سوره زمر نیز قرآن به «حدیث» تعبیر شده است. «اللّه نزّل أحسن الحدیث»

پيام ها
 1- قیامت را دور نپنداریم. «ازفتِ الآزفة»
 2- همه اسباب و وسایل، ذرّه‏اى از گرفتارى‏هاى قیامت را نمى‏كاهد. «لیس لها من دون اللّه كاشفة»
 3- از تعجّب بعضى نسبت به قیامت، باید تعجّب كرد. «تعجبون»
 4- كسى كه قیامت را باور كند، از خنده خود مى‏كاهد و به یاد قیامت مى‏گرید. «و تضحكون و لاتبكون»
 5 - گاهى خنده، نشانه تكبّر و سرمستى است. «تضحكون... و أنتم سامدون»
 6- راه درمان غرور و سرمستى، سجده و عبادت است. «فاسجدوا... و اعبدوا»

Copyright 2015 almubin.com