1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 24

تفسير 59. الحشر آية 20
Number of verses: 24
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
لَا يَسْتَوِي أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّةِ ۚ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَائِزُونَ 20
هرگز دوزخیان و بهشتیان یکسان نیستند؛ اصحاب بهشت رستگار و پیروزند!

ترجمه
اهل آتش و اهل بهشت یكسان نیستند، اهل بهشت همان رستگارانند.

نکته ها
مصداق روشن كسانى كه خداوند را فراموش كردند، منافقانند. در آیه 67 سوره توبه درباره منافقان مى‏خوانیم: «نسوا اللّه فنسیهم» البتّه خداوند فراموشكار نیست، بلكه لطف خود را از آنان باز مى‏دارد. «و ما كان ربّك نسیّا»(56)
غفلت، خطرناك‏ترین آفت انسان است. قرآن مى‏فرماید: گروهى از مردم، از چهارپایان بدترند، زیرا غافلند، «أولئك كالانعام بل هم أضل أولئك هم الغافلون»(57) بنابراین غفلت از خدا «نسوا اللّه»(58)، غفلت از قیامت «نسوا یوم الحساب»(59) و غفلت از آیات الهى، «اتتك آیاتنا فنسیتها»(60) باعث سقوط انسان به مرحله‏اى پست‏تر از حیوانیّت مى‏شود.
كسى كه خدا را فراموش مى‏كند، قهراً فردى بى‏راهه، بى‏رهبر، بى‏هدف و بى‏قانون، غرق در شهوات مى‏شود و تمام هدف‏ها و عملكردش سلیقه‏اى و مطابق تمایلات و هوس‏هاى خودش مى‏شود و این بزرگ‏ترین خطر براى انسان است.
كسى‏كه لطف او را فراموش كند، مأیوس شده و به بن بست مى‏رسد.
كسى‏كه عفو او را فراموش كند، خود را قابل اصلاح نمى‏بیند و دست به هر كارى مى‏زند.
كسى‏كه رهبران الهى را فراموش كند، دنبال هر طاغوتى مى‏رود و فاسد مى‏شود.
كسى‏كه قانونِ او را فراموش كند، هر روز به سراغ صدایى مى‏رود و سر در گم مى‏شود.
كسى‏كه راه او را فراموش كند، در میان صدها راه دیگر گیج شده و به بى‏راهه مى‏رود.
كسى‏كه اولیاى او را فراموش كند، دوستان ناباب او را به بازى مى‏گیرند.
كسى كه نعمت‏هاى خدا را فراموش كند، متملّق دیگران مى‏شود.
كسى كه خدا را فراموش كند، قهراً اهداف حكیمانه‏ى او در مورد آفرینش انسان را فراموش خواهد كرد و هركه هدف خلقتش را فراموش كند، عمر، سرمایه واستعدادش را هدر مى‏دهد.
انسان فطرتاً خداشناس است و فراموشى، عارض بر او مى‏شود. كلمه «نسیان» در موردى است كه قبلاً علم و توجه باشد.


56) مریم، 64.
57) اعراف، 179.
58) توبه، 67.
59) ص، 26.
60) طه، 126.

پيام ها
 1- مؤمنان، در معرض غفلت از یاد خدا هستند و نیاز به هشدار دارند. «یا أیّها الّذین آمنوا اتقوا اللّه... و لاتكونوا كالّذین نسوا اللّه»
 2- گام اول سقوط، از خود انسان است، خودفراموشى كیفر الهى است. «نسوا اللّه فانساهم»
 3- كیفر الهى متناسب با عمل است. «نسوا اللّه فانساهم أنفسهم»
 4- گناه و انحراف، ثمره غفلت از یاد خداست. «نسوا اللّه فانساهم أنفسهم أولئك هم الفاسقون»

Copyright 2015 almubin.com