1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 24

تفسير 59. الحشر آية 6
Number of verses: 24
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَىٰ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ 6
و آنچه را خدا از آنان [= یهود] به رسولش بازگردانده (و بخشیده) چیزی است که شما برای به دست آوردن آن (زحمتی نکشیدید،) نه اسبی تاختید و نه شتری؛ ولی خداوند رسولان خود را بر هر کس بخواهد مسلّط می‌سازد؛ و خدا بر هر چیز توانا است!

ترجمه
 و آنچه را خداوند از (اموال) آنان به رسولش باز گرداند (شما براى آن زحمتى نكشیده)، نه اسبى بر آن تاختید و نه شترى راندید، بلكه خداوند، پیامبران را بر هر كه بخواهد، مسلط مى‏سازد و خداوند بر هر چیزى قادر است.

نکته ها
«أفاء» از «فیئ» به معناى بازگشت است و مقصود، اموال و غنایمى است كه بدون جنگ و خونریزى، در اختیار رهبر مسلمانان قرار مى‏گیرد. شاید دلیل آنكه به آن «فیئ» گویند، این باشد كه اموال به صاحب اصلى خود كه اولیاى الهى هستند برمى‏گردد، زیرا خداوند تمام مواهب جهان را براى مؤمنان و پیش از آنان، براى پیامبران آفریده است و دیگران گرچه به صورت شرعى یا عرفى مالكند، ولى مالك اصلى، آن بزرگواران هستند.
«اوجفتم» به معناى تاختن با اسب و شتر است. «خَیل» یعنى اسب و «ركاب» یعنى شتر.
اموالى كه در اختیار مسلمانان قرار مى‏گیرد، چند نوع است:
الف) اموالى كه در جبهه از طریق جنگ به دست مى‏آید كه غنیمت نام دارد و مجاهدان مالك آن مى‏شوند ولى باید خمس آن را بدهند.
ب) اموالى كه بدون درگیرى و حمله بدست مى‏آید كه نام آن «فیئ» است و در این آیه حكم آن بیان شده است.
ج) اموالى مثل زمین‏هاى موات، كوه‏ها، رودخانه‏ها و نیزارها كه نامش انفال است و در اول سوره انفال حكم آن آمده است.
بر اساس این آیه، اموالى كه بدون تاخت و تاز نصیب مسلمانان مى‏شود، در اختیار پیامبر است، نه مجاهدان و پیامبر طبق صلاحدید خود كه در آیه بعد مى‏گوید، میان گروه‏هایى تقسیم مى‏فرماید.
دستورات اسلام حكیمانه است، در آنجا كه با شركت در جبهه چیزى به دست آید، مالك مى‏شوند ولى در مواردى كه زحمت‏نكشیده مالى حاصل شود، مربوط به رهبر آسمانى است.

پيام ها
 1- در مسائل مالى، حتى پیامبر اكرم‏صلى الله علیه وآله بدون اذن خدا دست به تصرف نمى‏زند. «ما افاء اللّه على رسوله»
 2- تمام پیروزى‏ها، از راه جنگ و جهاد نیست. «فما أوجفتم من خیل و لا ركاب»
 3- سلطه اولیاى خدا، چون به اراده و فرمان اوست، ارزشمند است. «یسلّط رسله على من یشاء»
 4- آنجا كه اراده الهى باشد، دژها و حصارها اثرى ندارند. «مانعتهم حصونهم... ولكن اللّه یسلط رسله على من یشاء»

Copyright 2015 almubin.com