1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 165

تفسير 6. الأنعام آية 100
Number of verses: 165
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَجَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ ۖ وَخَرَقُوا لَهُ بَنِينَ وَبَنَاتٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يَصِفُونَ 100
آنان برای خدا همتایانی از جنّ قرار دادند، در حالی که خداوند همه آنها را آفریده است؛ و برای خدا، به دروغ و از روی جهل، پسران و دخترانی ساختند؛ منزّه است خدا، و برتر است از آنچه توصیف می‌کنند!

ترجمه
و آنان براى خدا شریكانى از جنّ قرار دادند، در حالى كه آنان را نیز خدا آفریده است و از روى نادانى براى خداوند، پسران و دخترانى ساخته و پرداختند. خداوند برتر و منزّه است از آنچه آنان درباره‏ى او وصف مى‏كنند.

نکته ها
«خلق»، ایجاد چیزى از روى حساب است و«خرق»، پاره‏كردن چیزى بى‏رویّه و بى‏حساب. «خرقوا» یعنى بدون دقّت و مطالعه مطلبى را اظهار كردن، یا بدون حساب ساختن و و بى دلیل ادّعا كردن است. [425]
به گفته‏ى قرآن، مسیحیان، حضرت عیسى را و یهودیان حضرت عُزَیر را پسر خدا مى‏دانستند. [426] جمعى هم ملائكه را فرزندان خدا مى‏پنداشتند. زردشتیان، اهریمن را كه از جنّ بود رقیب خدا قرار داده و همه‏ى بدى‏ها را به او منسوب مى‏كردند، برخى عرب‏ها هم میان خدا و جنّ، نسبتى فامیلى معتقد بودند. «جعلوا بینه و بین الجنّة نَسَباً» [427] این آیه همه‏ى آن گمان‏ها را باطل شمرده و مى‏فرماید: خداوند از همه‏ى این اوصاف، منزّه و برتر است.


425) تفسیر نمونه.
426) توبه، 30.
427) صافّات، 158.

پيام ها
1- جهل، ریشه‏ى خرافه گرایى است. «خرقوا ... بغیر علم» (عقائد انسان نسبت به خداوند باید بر اساس علم باشد.)
2- چگونه مخلوق، شریك خالق مى‏شود؟ «شركاء... و خلقهم»
3- ازدواج و فرزند آورى، تأمین یك كمبود و نقص است و خداوند از این عیب‏ها، منزّه است. «سبحانه»

Copyright 2015 almubin.com