1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 165

تفسير 6. الأنعام آية 137
Number of verses: 165
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَكَذَٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلَادِهِمْ شُرَكَاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَلِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ ۖ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا فَعَلُوهُ ۖ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ 137
همین‌گونه شرکای آنها [= بتها]، قتل فرزندانشان را در نظرشان جلوه دادند؛ (کودکان خود را قربانی بتها می‌کردند، و افتخار می‌نمودند!) سرانجام آنها را به هلاکت افکندند؛ و آیینشان را بر آنان مشتبه ساختند. و اگر خدا می‌خواست، چنین نمی‌کردند؛ (زیرا می‌توانست جلو آنان را بگیرد؛ ولی اجبار سودی ندارد.) بنابر این، آنها و تهمتهایشان را به حال خود واگذار (و به آنها اعتنا مکن)!

ترجمه
و بدین سان (بت‏ها و خادمان بت‏ها كه) شریكان آنها (در اموالشان محسوب مى‏شدند،) كشتن فرزند را براى بسیارى از مشركان (به عنوان قربانى براى بت‏ها) زیبا جلوه دادند تا آنان را به هلاكت كشیده و آیین آنان را مشتبه سازند. و اگر خداوند مى‏خواست چنین نمى‏كردند (و به اجبار جلو آنان را مى‏گرفت)، پس آنان را با دروغ‏هایى كه مى‏بافند واگذار.

نکته ها
همان گونه كه تقسیم كشت و دام، میان خدا و شریكان، در نظر مشركان جلوه داشت، عشق به بت و فرزندكشى در پاى بت را هم وسوسه‏هاى شیطانى در نظرشان آراسته بود.
«یُردُوهُم»: از «ارداء» به معناى هلاك كردن است.
مشركان یا مى‏گویند: دختر ننگ است و زنده به گورش مى‏كنند، «أیمسكه على هون» [485] یا مى‏گویند: خرجى ندارم و باید نابود شود، «خشیة املاق» [486] یا آن را نوعى قرب به بت‏ها مى‏دانند، كه همه‏ى اینها نوعى تزیین است.


485) نحل، 59.
486) اسراء، 31.

پيام ها
1- بینش غلط و خرافى، سبب مى‏شود كه انسان، فرزند خود را پاى بت سنگى و چوبى قربانى كرده و به آن افتخار نماید. «زَیَّن... قتل أ
ودلاهم» 2- مجرمان، حتّى براى فرزندكشى هم توجیه درست مى‏كنند تا روان و وجدان خود را آرام كنند. «زَیَّن»
3- در انتقاد، انصاف را مراعات كنیم. «لكثیر من المشركین» نه آنكه همه چنین‏اند.
4- توجیه گناه و آراستن زشتى‏ها، عامل هلاكت و سقوط است. «زَیَّن... لیُردُوهم»
5 - خرافه‏گرایى، سبب التقاط و آمیختگى دین با شبهات است. «ولیلبسوا»
6- پیامبر، مسئول ابلاغ است نه اجبار، اگر مردم گوش نكردند، آنان را رها كرده و به سراغ دل‏هاى آماده مى‏رود. «فذرهم»
7- افكار و رفتار منحرفان، نباید حقّ‏جویان را دلسرد كند. «فذرهم و ما یفترون»
8 - شریك پنداشتن براى خداوند، افترا به اوست. «فذرهم و ما یفترون»

Copyright 2015 almubin.com