1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 165

تفسير 6. الأنعام آية 138
Number of verses: 165
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَقَالُوا هَٰذِهِ أَنْعَامٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَا إِلَّا مَن نَّشَاءُ بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاءً عَلَيْهِ ۚ سَيَجْزِيهِم بِمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ 138
و گفتند: «این قسمت از چهارپایان و زراعت (که مخصوص بتهاست، برای همه) ممنوع است؛ و جز کسانی که ما بخواهیم -به گمان آنها- نباید از آن بخورند! و (اینها) چهارپایانی است که سوارشدن بر آنها (بر ما) حرام شده است!» و (نیز) چهارپایانی (بود) که (هنگام ذبح،) نام خدا را بر آن نمی‌بردند، و به خدا دروغ می‌بستند؛ (و می‌گفتند: «این احکام، همه از ناحیه اوست.») بزودی (خدا) کیفر افتراهای آنها را می‌دهد!

ترجمه
و مشركان (به پندار خویش) گفتند: اینها، دام‏ها و كشت‏هایى ممنوع است، كسى نخورد مگر آن (خادمین بتكده‏ها) كه ما بخواهیم. و چهارپایانى است كه (سوار شدن بر) پشت آنها حرام است و چهارپایانى كه نام خدا را (هنگام ذبح) بر آن نمى‏برند (این احكام را) به دروغ به خدا نسبت مى‏دادند. خداوند به زودى آنان را به كیفر آنچه به او افترا مى‏بستند جزا خواهد داد.

نکته ها
«حِجْر» به معناى منع است و «تحجیر» یعنى منطقه‏اى را سنگ‏چین كردن و مانع شدن از ورود دیگران براى تصاحب آن. «حِجر اسماعیل» نیز جایى است كه با دیوار سنگى جدا شده است. عقل را هم «حِجر» گویند، چون انسان را از زشتى‏ها باز مى‏دارد. «هل فى ذلك قسم لِذى حِجر» [487]
در دو آیه‏ى قبل، عقائد خرافى مشركان درباره‏ى سهم خدا و بت‏ها از كشاورزى و چهارپایان مطرح بود. در این آیه چگونگى مصرف سهم بت‏ها بیان شده كه احدى حقّ استفاده ندارد، مگر خادمین بت‏ها و بتكده‏ها.
با توجّه به این آیه، مشركان چهار انحراف داشتند: 1- ممنوع شمردن بعضى از چهارپایان. 2- ممنوع شمردن بعضى از محصولات كشاورزى. 3- ممنوع كردن سوارى برخى از چهارپایان. 4- نبردن نام خدا به هنگام ذبح حیوانات.
قرآن، هدف آفرینش چهار پایان را سوار شدن بر آنها و مصرف از گوشت آنها مى‏داند: «جعل لكم الانعام لتركبوا منها و منها تأكلون» [488] و تحریم بهره‏بردارى از چهارپایان را، از بدعت‏هاى جاهلى مى‏شمرد كه در آیه 103 سوره‏ى مائده نیز بیان شده است.
اسلام، آیین جامعى است كه حتّى انحراف در بهره‏گیرى از حیوانات را هم تحمّل نمى‏كند. وقتى قرآن، از بى‏مصرف ماندن حیوان وتحریم سوارشدن بر آن نكوهش مى‏كند، به طریق اولى از بى‏مصرف ماندن انسان‏ها، منابع، سرمایه‏ها واستعدادها بیشتر نكوهش مى‏كند.


487) فجر، 5.
488) غافر، 79.

پيام ها
1- احكام دین باید منسوب به خدا باشد، نه بر پایه‏ى گمان، خیال، قیاس و استحسان. «قالوا... بزعمهم... افتراءً علیه»
2- مبارزه با خرافات، یكى از وظایف اصلى پیامبران است. «افتراء علیه سیجزیهم»
3- تحریم حلال‏ها و تحلیل حرام‏ها، افترا بر خداست. «هذه انعام و حرث حجر... افتراء»
4- بدعت‏گذاران، در انتظار كیفر قوانین موهوم خود باشند. «سیجزیهم»

Copyright 2015 almubin.com