1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 165

تفسير 6. الأنعام آية 30
Number of verses: 165
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ وُقِفُوا عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ قَالَ أَلَيْسَ هَٰذَا بِالْحَقِّ ۚ قَالُوا بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ 30
اگر آنها را به هنگامی که در پیشگاه پروردگارشان ایستاده‌اند، ببینی! (به آنها) می‌گوید: «آیا این حق نیست؟» می‌گویند: «آری، قسم به پروردگارمان (حق است!)» می‌گوید: «پس مجازات را بچشید به سزای آنچه انکار می‌کردید!»

ترجمه
و گفتند: جز زندگى دنیوى ما، هیچ زندگى دیگرى نیست و ما (پس از مرگ) برانگیحته نمى‏شویم.
و اگرببینى آنگاه كه در برابر پروردگارشان بازداشته شده‏اند، (خدا) مى‏فرماید: آیا این (رستاخیز) حقّ نیست؟ مى‏گویند: بلى، به پروردگارمان سوگند (كه حقّ است). او مى‏فرماید: پس به كیفر كفرورزى‏ها و كفران‏هایتان، عذاب را بچشید.

نکته ها

در آیه 27 و 30، دو بار كلمه‏ى «و لو ترى» تكرار شده است تا صحنه‏هاى سخت قیامت را ترسیم و گامى براى هدایت مردم باشد.
طبق آیه‏ى 30 خداوند با مجرم سخن مى‏گوید. ولى بعضى آیات، سخن گفتن خدارا با آنان نفى مى‏كند. «لایكلّمهم اللَّه»، این مطلب یا اشاره به مواقف و صحنه‏هاى مختلف در قیامت است، و یا آنكه مراد آن است كه خداوند با آنان كلام طیّب و دلشادكننده نمى‏گوید.
در آیه‏ى 22، خداوند كفّار را در برابر نفى توحید مؤاخذه نمود: «أین شركاؤكم» و در آیه 27 به خاطر تكذیب نبوّت مؤاخذه كرد: «لانكذّب بایات ربّنا» و در آیه 30 به سبب انكار قیامت مؤاخذه مى‏كند. «ألیس هذا بالحقّ»
اسلام براى انسان‏ها چند نوع حیات را ترسیم مى‏كند:
1- حیات دنیا. «زهرة الحیاة الدّنیا» [290]
2- حیات برزخى. «من ورائهم برزخ الى یوم یبعثون» [291]
3- حیات معنوى و هدایت. «دعاكم لما یحییكم» [292]
4- حیات اجتماعى. «ولكم فى القصاص حیاة» [293]
5 - حیات طیبه (در سایه‏ى قلب آرام و قناعت). «فلنحیّینه حیاة طیّبة» [294]


290) طه، 131.
291) مؤمنون، 100.
292) انفال، 24.
293) بقره، 179.
294) نحل، 97.

پيام ها

1- مشركین، افرادى سطحى‏نگر و مادّى هستند و محدوده‏ى حیات را تنها در همین دنیا مى‏بینند و منكر رستاخیزند. «اِن هى الاّ حیاتنا الدّنیا» (اگر در جاى دیگر قرآن مشركین بت را شفیع خود مى‏دانند: «هؤلاء شفعاؤنا» [295] مرادشان شفاعت در دنیاست. [296])
2- خداوند، پیامبرش را تسلیت و دلجویى مى‏دهد كه همه‏ى لجاجت‏ها بى‏پاسخ نخواهد ماند. «و لوترى‏»
3- مجرمان، همانند اسیران ذلیل، بازداشت و نگه‏داشته مى‏شوند. «اذ وقفوا»
4- در قیامت قاضى و بازپرس در درجه‏ى اوّل خود خداوند است. «قال ألیس هذا بالحقّ»
5 - اعترافات كفّار و مشركان در قیامت، سودى ندارد. «قالوا بلى‏... فذوقوا»
6- كفّار، در قیامت بارها سوگند یاد مى‏كنند. «واللّه ربّنا ما كنّا مشركین - قالوا بلى‏ و ربّنا»
7- كیفرهاى قیامت، به خاطر مداومت در كفر و انكار معاد در دنیاست. «و مانحن بمبعوثین... فذوقوا العذاب بما كنتم تكفرون»


295) یونس، 18.
296) تفسیرالمیزان.

Copyright 2015 almubin.com