1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 165

تفسير 6. الأنعام آية 75
Number of verses: 165
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَكَذَٰلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ 75
و این چنین، ملکوت آسمانها و زمین (و حکومت مطلقه خداوند بر آنها) را به ابراهیم نشان دادیم؛ (تا به آن استدلال کند،) و اهل یقین گردد.

ترجمه
و اینگونه ملكوت آسمان‏ها و زمین را به ابراهیم نشان دادیم تا (یقین پیدا كند و) از اهل یقین باشد.

نکته ها
درباره‏ى ملكوت، بزرگان سخنانى گفته‏اند كه برخى را در اینجا نقل مى‏كنیم:
كلمه‏ى «ملكوت» از «ملك» است و «واو» و «تاء» براى تأكید و مبالغه به آن افزوده شده است. ملكوت آسمان‏ها یعنى مالكیّت مطلق و حقیقى خداوند نسبت به آنها و مشاهده ملكوت یعنى مشاهده اشیا از جهت انتساب آنها با خداوند. دید ملكوتى یعنى درك توحید در هستى و باطل بودن شرك. [395]
عوالم هستى به چهار بخش تقسیم شده است: لاهوت (عالم الوهیّت كه جز خدا كسى از آن آگاه نیست)، جبروت (عالم مجرّدات)، ملكوت (عالم اجسام) و ناسوت (عالم كون و فساد و تغییر و تحوّلات). [396]
عالم ملكوت، عالم اسرار و نظم و شگفتى‏ها و جهان غیب است. [397]
ملكوت آسمان‏ها، عجایب آنها است. [398]
ابراهیم با دیدن ملكوت آسمان‏ها و زمین، بیشتر با سنّت، خلقت، حكمت و ربوبیّت الهى آشنا شد. به فرموده‏ى امام باقر علیه السلام خداوند به چشم ابراهیم‏علیه السلام، قدرت و نورى بخشید كه عمق آسمان‏ها و عرش و زمین را مشاهده مى‏كرد. [399]
استدلال محكم و برخورد علمى با دیگران، نیازمند ایمان قلبى است. حضرت ابراهیم هم پس از یقین، «لیكون من الموقنین» وارد استدلال مى‏شود كه در آیات پس از این مى‏آید. [400]
حرف واو در جمله‏ى «ولیكون من الموقنین» رمز آن است كه دید ملكوتى چند هدف داشته كه یكى از آن اهداف، به یقین رسیدن حضرت ابراهیم بوده است.


395) تفسیر المیزان.
396) تفسیر اطیب‏البیان.
397) قاموس، معجم‏الوسیط.
398) تفسیر روح‏المعانى.
399) تفسیر نورالثقلین.
400) تفسیر المیزان.

پيام ها
1- آنكه حقّ را شناخت و به آن دعوت كرد و از چیزى نهراسید، خداوند «دیدِ ملكوتى» به او مى‏بخشد. (همچون حضرت ابراهیم، به مقتضاى آیه قبل) «و كذلك نُرِى ابراهیم ملكوت...» آرى، یك جوان هم مى‏تواند با رشد معنوى، به دید ملكوتى دست یابد. چون طبق تفاسیر متعدّد، ابراهیم در آن زمان نوجوان بود.
2- انبیا، از هدایت ویژه‏ى خداوند برخوردارند. «و كذلك نُرِى ابراهیم»
3- یقین، عالى‏ترین درجه‏ى ایمان است. «و لیكون من الموقنین»
4- به یقین رسیدن، نیاز به امداد الهى دارد. «نُرِى... الموقنین»

Copyright 2015 almubin.com