1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 165

تفسير 6. الأنعام آية 93
Number of verses: 165
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَلَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ وَمَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ ۗ وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَرَاتِ الْمَوْتِ وَالْمَلَائِكَةُ بَاسِطُو أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنفُسَكُمُ ۖ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنتُمْ عَنْ آيَاتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ 93
چه کسی ستمکارتر است از کسی که دروغی به خدا ببندد، یا بگوید: «بر من، وحی فرستاده شده»، در حالی که به او وحی نشده است، و کسی که بگوید: «من نیز همانند آنچه خدا نازل کرده است، نازل می‌کنم»؟! و اگر ببینی هنگامی که (این) ظالمان در شداید مرگ فرو رفته‌اند، و فرشتگان دستها را گشوده، به آنان می‌گویند: «جان خود را خارج سازید! امروز در برابر دروغهایی که به خدا بستید و نسبت به آیات او تکبّر ورزیدید، مجازات خوارکننده‌ای خواهید دید»! (به حال آنها تأسف خواهی خورد)

ترجمه
و كیست ظالم‏تر از آنكه بر خدا دروغى بست و یا گفت: به من وحى شده، در حالى كه چیزى به او وحى نشده است. و نیز آن كس كه گفت: به زودى من هم مثل آنچه خدا نازل كرده نازل مى‏كنم. و (اى پیامبر!) اگر ببینى زمانى را كه ستمگران در سكرات مرگ قرار گرفته و فرشتگان (براى قبض روح آنان) دست‏هاى (قدرت) خویش را گشوده و فرمان جان دادن مى‏دهند (و مى‏گویند:) امروز به خاطر نسبت‏هاى ناروا كه به خداوند مى‏دادید و از آیات او سرپیچى مى‏كردید، به عذاب خواركننده كیفر داده خواهید شد.

نکته ها
در شأن نزول این آیه چنین آمده است: شخصى به نام «عبدبن سعد» از نویسندگان وحى بود. رسول خداصلى الله علیه وآله او را به خاطر خیانتى طرد كرد. او هم مردم را جمع كرده و مى‏گفت: من نیز مى‏توانم آیاتى مثل قرآن بیاورم.
بعضى هم شأن نزول آیه را ادّعاى پیامبرى «مسیلمه كذّاب» دانسته‏اند كه در اواخر عصر پیامبر صلى الله علیه وآله پیش آمد و آیه را مدنى پنداشته‏اند كه به امر پیامبر در اینجا گنجانده شده است.
«غَمَرات» از «غمره»، به‏معناى شداید لحظه‏ى مرگ است كه انسان را در كام خود فرومى‏برد.
برخى از مدّعیان پیامبرى عبارت بودند از: مسیلمه در یمن، أسود عنسى در یمن، طلیحه اسدى در بنى‏اسد. [415]
امام صادق علیه السلام فرمود: مراد از عذاب هون، مرگ در حال تشنگى است. [416]
امام باقرعلیه السلام كسانى را كه بى‏جهت ادّعاى امامت كنند، از مصادیق این آیه دانسته‏اند. [417]


415) تفسیر مراغى.
416) تفسیر نورالثقلین.
417) تفسیر عیّاشى.

پيام ها
1- افترا به خداوند ظلم فرهنگى است و ادّعاى رهبرى از سوى نااهلان، بزرگ‏ترین ظلم است. «و مَن أظلم ممّن افترى... أو قال اوحى الىّ»
2- دشمن حقّ، یا حقّ را پایین مى‏آورد، یا خود را بالا مى‏برد. ابتدا مى‏گوید: قرآن افسانه است، اگر موفّق نشد، مى‏گوید: من هم مى‏توانم مثل قرآن حرف‏هاى جالب بزنم. «سأنزل مثل ما أنزل اللّه» در جاى دیگر مى‏خوانیم: «لو نشاء لقلنا مثل هذا» [418]
3- مدّعیان ناأهل ودروغین مناصب دینى، بدجان مى‏دهند. «ولو ترى اِذِالظّالمون...»
4- كیفرهاى اخروى از لحظه‏ى مرگ شروع مى‏شود، به كافران مى‏گویند: جان بده، بمیر، «أخرجوا أنفسكم» كه همراه با نوعى تحقیر است.
5 - روح انسان از جسم او مجرّد و مستقلّ است. «أخرجوا أنفسكم»
6- كیفر توهین به‏وحى ودین، عذاب مهین وخواركننده است. «تجزون‏عذاب‏الهون»


418) انفال، 31.

Copyright 2015 almubin.com