1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 28

تفسير 72. الجن آية 18
Number of verses: 28
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا 18
و اینکه مساجد از آن خداست، پس هیچ کس را با خدا نخوانید!

ترجمه
و اینكه مساجد براى خداوند است پس (در آنها) با خداوند احدى را نخوانید
و اینكه وقتى بنده خدا بر پا ایستاده و او را مى‏خواند نزدیك بود (جنیان) بر او ازدحام كنند.
بگو: من فقط پروردگارم را مى‏خوانم و احدى را شریك او نمى‏گیرم.
بگو: همانا من مالك هیچ سود و زیانى براى شما نیستم.

نکته ها
«مساجد» جمع «مسجد» به معناى محل سجده است.
امام صادق‏علیه السلام فرمود: چون یهود و نصارى در مراكز عبادت خود به خدا شرك مى‏ورزیدند، خداوند فرمود: در مساجد اسلامى با خداوند احدى را نخوانید و خدا لعنت كند كسى كه به مسجد احترام نگذارد.(44)
«لُبدا» به معناى تراكم اجتماع و ازدحام است.
در جمله «فلا تدعوا مع اللّه احدا» دعا به معناى عبادت است، به دلیل آیه «ادعونى استجب لكم انّ الّذین یستكبرون عن عبادتى»(45) بنابراین خواندن غیر خدا به عنوان عبادت او حرام است، امّا خواندن عادى شرك نیست.
مراد از ازدحام مردم به هنگام عبادت پیامبر كه آیه مى‏فرماید: «لمّا قام عبد اللّه یدعوه كادوا یكونون علیه لبدا»، یا ازدحام مخالفان است براى استهزا و مزاحمت و یا ازدحام عاشقان از جن و انس براى یادگیرى .
اخلاص، زمانى به اوج مى‏رسد كه انسان خودش را نبیند و هر چه هست از او ببیند. در این آیات ابتدا مى‏فرماید: من احدى را شریك او نمى‏دانم. سپس مى‏فرماید: حتّى خودم را مالك چیزى نمى‏دانم. «لا اشركُ به احداً... لا املك لكم ضراً و لا رشدا»
جلوه بندگى پیامبر به این است كه براى خود نقشى قائل نباشد و هر چه هست از او بداند و بگوید: «لا املك لكم ضراً ولا رشدا»
از آغاز سوره تا اینجا، چهار بار واژه رشد بكار رفته تا هدف‏گیرى وحى هر لحظه مورد توجه باشد. «یهدى الى الرشد، اراد بهم ربّهم رشداً، تحرّوا رشداً، ضراً ولا رشداً»
مراد از مالك سود و زیان نبودن پیامبر، آن است كه آن حضرت در برابر خداوند، به طور مستقل مالك نیست وگرنه در آیات فراوانى براى پیامبر از طرف خداوند نقش مهمى مطرح است. مانند آمرزش خواهى براى مردم: «واستغفر لهم الرّسول لوجدوا اللّه توّابا»(46)، «تعالوا یستغفر لكم رسول اللّه»(47)
نكاتى چند پیرامون مسجد
1. اول بناى روى كره زمین مسجد بود. «انّ اول بیت وضع للناس للذى ببكّة مباركا»(48)
2. جایگاه مسجد باید از قداستى برخوردار باشد. چنانكه مؤمنان گفتند: بر مزار اصحاب كهف مسجدى بنا مى‏كنیم: «نتّخذن علیهم مسجداً»(49)
3. اولین كار پیامبر در مدینه، ساختن مسجد بود. «لمسجد اسّس على التقوى من اوّل یوم»(50)
4. بیش از ده مرتبه نام مسجدالحرام در قرآن آمده است.
5. خداوند، مسجد را خانه خود دانسته و برترین مردم، یعنى ابراهیم و اسماعیل، دو پیامبر بزرگ را خادم آن قرار داده است. «طهّرا بیتى»(51)
6. براى حضور در مسجد، سفارش زینت شده است. «خذوا زینتكم عند كلّ مسجد»(52)
7. اگر ساخت مسجد بر اساس تقوا نباشد، و مسجد، عامل تفرقه گردد،باید خراب شود. «مسجداً ضرارا»(53)
8. قداست مسجد تا آنجاست كه هر كسى حق ساخت و تعمیر مسجد را ندارد. «ما كان للمشركین ان یعمروا مساجد اللّه»(54) و این امر، مخصوص مؤمنان متقى است. «انما یعمر مساجد اللّه من آمن باللّه... ولم یخش الاّ اللّه»(55)
9. مسجد و سایر مراكز عبادت یهود و نصارى (دیرها و صومعه‏ها و معابد) به قدرى ارزش دارد كه براى حفظ آنها، باید خون داد. «...لهدّمت صوامع و بیع و صلوات»(56)
10. مسجد آدابى دارد از جمله این كه با صداى بلند در آن گفتگو نشود، سخنان باطل مطرح نشود، درباره خرید و فروش صحبتى نشود و از مطالب لغو دورى گردد.
11. براى هر گامى كه به سوى مسجد برداشته شود، پاداش است.
12. نشستن در مسجد به انتظار نماز پاداش دارد.
13. مسجدى كه در آن نماز خوانده نشود، نزد خدا شكایت مى‏كند.
14. همسایه مسجد اگر نمازش را در مسجد نخواند، ارزشى ندارد.
15. خداوند به خاطر اهل مسجد، عذاب را از دیگران برطرف مى‏كند.(57)
16. شخصى از نزد معتصم (خلیفه عباسى) غمناك بر مى‏گشت و مى‏گفت: سارقى به سرقت خود اعتراف كرد و خلیفه فقها را جمع كرد و حكم او را پرسید. یكى گفت: دست سارق باید از مچ قطع شود، زیرا در آیه تیمم مى‏خوانیم: «فامسحوا بوجوهكم و ایدیكم»(58) دیگرى گفت: دست را از آرنج قطع كنید زیرا قرآن در آیه وضو مى‏فرماید: «و ایدیكم الى المرافق»
آنگاه معتصم كه از قبل امام جوادعلیه السلام را دعوت كرده بود، حكم سرقت را از حضرتش پرسید. امام جوادعلیه السلام فرمود: فقط چهار انگشت قطع شود. زیرا قرآن مى‏فرماید: «وانّ المساجد للّه» جاى سجده مخصوص خدااست و آنچه در سجده روى زمین قرار گیرد، نباید قطع شود. معتصم استدلال امام‏علیه السلام را پسندید و به نظریه آن حضرت عمل شد.(59)


44) بحار الانوار، ج‏72، ص 355.
45) مؤمن، 60.
46) منافقون، 5 .
47) منافقون، 5.
48) آل عمران، 96.
49) كهف، 21.
50) توبه، 108.
51) بقره، 125.
52) اعراف، 31.
53) توبه، 107.
54) توبه، 17.
55) توبه، 18.
56) حج، 41.
57) موارد 10 تا 15 بر اساس روایاتى است كه در میزان الحكمه باب مسجد آمده است.
58) نساء، 43.
59) وسائل الشیعه، كتاب حدود، حدّ سرقت.

پيام ها
 1- مكان‏هاى عبادت براى خداست. «انّ المساجد للّه»
 2- هفت موضعى كه هنگام سجده بر زمین نهاده مى‏شود مخصوص خداست و سجده براى غیر خدا ممنوع است.«وانّ المساجد للّه»
 3- جایى كه به قصد مسجد ساخته شد و در آن نماز خوانده شد، احكام ویژه‏اى پیدا مى‏كند. «وانّ المساجد للّه فلا تدعوا مع اللّه احدا»
 4- از نظر قرآن، برخى مكان‏ها مى‏تواند قداست مخصوص داشته باشد. «انّ المساجد للّه فلا تدعوا...»
 5 - احدى را در كنار خدا و هم ردیف خدا نخوانید. «فلا تدعوا مع اللّه احدا»
 6- بندگى خدا، مقدمه تمام كمالات و رسالت‏هاست. «قام عبداللّه» (عنوان «عبداللّه» را خداوند به پیامبر عطاكرد.)
 7- عبادت خداوند، نیاز به قیام و انگیزه و نشاط وتصمیم دارد.«قام عبداللّه»
 8 - در برابر پندارهاى باطل، باید با صراحت اعلام موضع كرد. «قل انّما ادعوا ربّى»
 9- دعایى ارزش دارد كه خالصانه باشد. «ادعوا ربّى ولا اشرك به احدا»
 10- كسى كه دیگران را به اخلاص فرا مى‏خواند باید خودش مخلص باشد. «فلا تدعوا مع اللّه احدا... انّما ادعوا ربّى ولا اشرك به احدا»
 11- در كنار توحید، نفى شرك لازم است. «ادعوا ربّى ولا اشرك به احدا»
 12- سود واقعى در گرو هدایت است و كسى كه راه رشد را نپذیرد ضرر كرده است. آرى در برابر رشد چیزى جز ضرر نیست. «ضراً و لا رشداً»

Copyright 2015 almubin.com