1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 166
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَلَمَّا عَتَوْا عَن مَّا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ 166
(آری،) هنگامی که در برابر آنچه از آن نهی شده بودند سرکشی کردند، به آنها گفتیم: «به شکل میمونهایی طردشده در آیید!»

ترجمه
پس چون تذكّرى را كه به آنان داده شده بود فراموش كردند، كسانى را كه نهى از منكر مى‏كردند نجات دادیم و ستمگران را به سزاى نافرمانى كه همواره انجام مى‏دادند، به عذابى سخت گرفتیم.
پس چون از آنچه نهى شده بودند تجاوز كردند، به آنان گفتیم: به شكل میمون‏هاى طرد شده در آیید.

نکته ها

كلمه‏ى «بئیس» از «بأس»، به معناى شدید و «عَتوا»، به معناى عصیان و سركشى است.
طبق روایات، چون موعظه كنندگان بنى اسرائیل دیدند پندشان در قوم خود بى‏اثر است، از مردم جدا شدند و همان شب، قهر و عذاب الهى نازل شد و گنهكاران و سكوت‏كنندگان را در برگرفت. [320] و این تبدیل و تحوّل، از تصرّفات تكوینى الهى است.
در آیه 60 سوره مائده آمده كه گروهى به‏خاطر نافرمانى، به صورت خوك ومیمون درآمدند و اینجا فقط میمون ذكر شده است. ابن عباس مى‏گوید: هر دو آیه درباره‏ى یك گروه است.
از ظاهر آیه استفاده مى‏شود كه نه تنها خصلت آنان، بلكه شكل ظاهرى آنان نیز تبدیل به میمون شد. آرى، خدایى كه با یك فرمان، آتش را بر حضرت ابراهیم گلستان مى‏كند، مى‏تواند موجودى را به موجود دیگر و انسانى را نیز میمون كند. البتّه مسخ‏شدگان توالد و تناسلى نداشتند و به فرموده‏ى پیامبر صلى الله علیه وآله چندروزى بیشتر زنده نبودند. [321]


320) تفسیر نمونه‏
321) تفسیر مجمع البیان‏

پيام ها

1- نهى از منكر، اگر سبب هدایت دیگران نشود، سبب نجات خود ناهیان مى‏شود. «أنجینا الّذین ینهون»
2- فراموشى، اگر در اثر بى توجّهى و بى‏اعتنایى باشد كیفر دارد. «فلما نسوا ...»
3- هر كه راه موعظه را بر روى خود ببندد، راه قهر الهى را به روى خویش باز كرده است. «نسوا - أخذنا»
4- نهى از منكر، یك وظیفه دائمى است. «ینهون» (فعل مضارع نشان استمرار است)
5 - بى‏تفاوتان، ظالمند. «الّذین ظلموا» (در آیه‏ى قبل، بنى‏اسرائیل به سه دسته تقسیم شدند: متجاوزان، واعظان و سكوت‏كنندگانِ بى‏تفاوت. در این آیه سكوت‏كنندگان هم جزو ظالمانِ هلاك شده به حساب آمده‏اند، زیرا تنها ناهیان از منكر نجات یافتند، «انجینا الّذین ینهون» پس سكوت، هم ظلم و هم زمینه‏ى هلاكت است.)
6- از بزرگ‏ترین و شدیدترین عذاب‏ها، سقوط از مرحله‏ى انسانیّت است. «عذاب بئیس، كونوا قردةً خاسئین»
7- متجاوز، استحقاق از دست دادن انسانیّت و مسخ شدن را دارد و كیفر مستكبر، طرد و تحقیر است. «عتوا، قردةً خاسئین» آرى، ملّتى كه در برابر قانون الهى گردنكشى كند، میمون‏وار از دیگران تقلید خواهد كرد.
8 - آنان كه حكم خدا را با حیله، مسخ و دگرگون كنند، چهره‏شان مسخ مى‏شود. بازیگرِ با دین، به صورت حیوان بازیگر (میمون) در مى‏آید. «كونوا قردة»

Copyright 2015 almubin.com