1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 32
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ ۚ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ 32
بگو: «چه کسی زینتهای الهی را که برای بندگان خود آفریده، و روزیهای پاکیزه را حرام کرده است؟!» بگو: «اینها در زندگی دنیا، برای کسانی است که ایمان آورده‌اند؛ (اگر چه دیگران نیز با آنها مشارکت دارند؛ ولی) در قیامت، خالص (برای مؤمنان) خواهد بود.» این گونه آیات (خود) را برای کسانی که آگاهند، شرح می‌دهیم!

ترجمه
بگو: چه كسى زینت‏هایى را كه خداوند براى بندگانش پدید آورده و (همچنین) رزقهاى پاكیزه ودلپسند را بر خود حرام كرده است؟ بگو: این (نعمت‏ها) در زندگى دنیا براى مؤمنان است، (اگر چه كافران هم بهره‏مندند،) در حالى كه روز قیامت مخصوص (مؤمنان) است. ما این گونه آیات خود را براى گروهى كه مى‏دانند به تفصیل بیان مى‏نمائیم.

نکته ها
این آیه، زینت را براى انسان حلال مى‏شمرد. قرآن، یكى از نعمت‏هاى خداوند را، زینت آسمان‏ها با ستارگان جهت تماشاگران مى‏داند، «زیّنّاها للنّاظرین» [81] امّا باید علاقه به زینت، انسان را به هلاكت نكشد و بهره‏گیرى از آن كنترل شده باشد، لذا قرآن، نشان‏دادن زینت زنان را جز براى شوهرانشان و مَحرم‏هاى آنان، حرام مى‏داند. «لایبدین زینتهنّ الاّ لبعولتهنّ» [82]
عثمان‏بن مظعون، خدمت پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله آمد و از تصمیم خود نسبت به اخته و مقطوع النّسل كردن خود و عزلت و فاصله گرفتن از همسر و خانواده واجتماع خبر داد. آن حضرت به شدّت او را از این كار منع كرد و فرمود: براى كنترل شهوت، روزه بگیر و به جاى ریاضت و رهبانیّتِ مردود به مسجد برو و در انتظار نماز بنشین و به جاى بیابان‏گردى، در جبهه‏هاى جنگ و حج و عمره شركت كن، از همسر و عطریّات استفاده كن و از اموال خود به محرومان بده و از حرام‏ها دورى و هجرت كن، این راه و روش من است و هر كه از این روش اعراض كند و توبه نكند، فرشتگان از ورود او به حوض كوثر منع خواهند كرد. [83]
عاصم‏بن زیاد نیز تصمیم گرفت شیوه‏ى زندگى خود را تغییر داده واز حلال‏ها و لذّت‏ها كناره گیرد. حضرت على علیه السلام آن تفكّر را محكوم كرد، و هنگامى كه از آن حضرت پرسید: پس چرا خودتان این همه ساده‏زندگى مى‏كنید؟ امام در پاسخ فرمود: من رهبر جامعه ما، خداوند بر رهبران لازم كرده كه سطح زندگى خود را در سطح افراد ضعیف جامعه نگهدارند و در غم دیگران شریك باشند. [84]
حضرت على علیه السلام در برخورد با خوارج متحجّر، هنگام اعزام نماینده‏ى خود ابن عبّاس به سوى آنان، به او دستور مى‏دهد بهترین لباس‏ها را بپوشد و خود را معطّر و خوشبو ساخته و با اسبى زیبا نزد آنها برود. [85]
بعضى آیه را این گونه تفسیر كرده‏اند كه رزق و زینت دنیا، آمیخته با انواع تلخى‏هاست، ولى رزق و زینتِ آخرت، بى‏غصّه و خالص است.


81) حجر، 16
82) نور، 31
83) تفسیر كبیر فخررازى‏
84) كافى، ج‏1، ص‏410
85) تفسیر منهج‏الصادقین‏

پيام ها
1- پیامبر، مسئول مبارزه با بدعت‏ها است. «قل مَن حرّم»
2- اسلام، با زهد نابجا وریاضت نامشروع ورهبانیّت، مخالف است. «قل‏مَن‏حرّم»
3- اصل در بهره‏گیرى از زینت‏ها و طیّبات، مباح بودن است، مگر دلیلى خاص بر حرمت آنها باشد. «مَن حرّم»
4- استفاده‏ى مناسب از زینت و ترغیب مردم به آن، ارزشمند است. «زینة اللّه» زیرا زینت به خدا نسبت داده شده است.
5 - راه رسیدن به خدا، ترك امور حلال و طیّب نیست، بلكه استفاده‏ى بجا و رعایت قسط وعدل است. «قل مَن حرّم زینة اللّه...»
6- اسلام، هماهنگ با فطرت و آیین اعتدال است، به نیازهاى طبیعى پاسخ مثبت مى‏دهد، آنچه را مفید است حلال مى‏شمرد و از آنچه ضرر دارد نهى مى‏كند. «مَن حرّم... أخرج لعباده»
7- زینت، همچون غذا، مورد نیاز انسان است. (زینت در كنار خواركى‏ها مطرح شده است) «زینة اللّه... و الطیّبات من الرّزق»
8 - هدف اصلى از آفریدن نعمت‏ها، استفاده و برخوردارى مؤمنان است، گرچه كافران نیز بهره‏مى‏برند. «قل هى للّذین آمنوا فى الحیاة الدنیا» البتّه در جاى دیگر مى‏فرماید: «انّا جعلنا ما على الارض زینة لها لنبلوهم أیّهم احسن عملاً» [86] هرچه را روى زمین است، زینت آن قرار دادیم تا آنان را بیازماییم كه كدام یك بهتر عمل مى‏كنند.
9- در بهره‏بردارى از نعمت‏هاى دنیوى، مؤمن و كافر یكسانند، ولى كامیابى قیامت مخصوص مؤمنان است. « للّذین آمنوا خالصة یوم القیامة»
10- علم وعالم، جایگاه ویژه‏اى نزد خدا دارند. «كذلك نفصّل الایات لقوم‏یعلمون»


86) كهف، 7

Copyright 2015 almubin.com