1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 46
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ ۚ وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ ۚ وَنَادَوْا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَن سَلَامٌ عَلَيْكُمْ ۚ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ 46
و در میان آن دو [= بهشتیان و دوزخیان‌]، حجابی است؛ و بر «اعراف» مردانی هستند که هر یک از آن دو را از چهره‌شان می‌شناسند؛ و به بهشتیان صدا می‌زنند که: «درود بر شما باد!» امّا داخل بهشت نمی‌شوند، در حالی که امید آن را دارند.

ترجمه
و میان آن دو (بهشتیان و دوزخیان) حجابى است و بر اعراف، (بلندى میان دوزخ و بهشت) مردانى هستند (از اولیاى خدا) كه همه (اهل‏بهشت و جهنّم) را از سیمایشان مى‏شناسند و بهشتیان را كه هنوز به بهشت وارد نشده‏اند، ولى امیدوارند، ندا مى‏دهند كه سلام بر شما باد.

نکته ها
مراد از «حجاب» در این آیه، شاید همان دیوارى باشد كه در آیه 13 سوره‏ى حدید مى‏خوانیم كه میان بهشتیان و دوزخیان دیوارى زده مى‏شود كه سمت بیرونى آن، عذاب و قسمت درونى‏اش رحمت است. «فضرب بینهم بسور له باب باطنه فیه الرّحمة و ظاهره من قبله العذاب» [122]
«اعراف» جمع «عُرف»، به معناى مكان بلند است. این سوره نیز به خاطر همین آیه اعراف نامیده شده است و در قرآن تنها در همین مورد از اعراف و اهل آن سخن به میان آمده است.
در روایات وتفاسیر، نظرات مختلفى درباره‏ى اهل اعراف به چشم مى‏خورد. برخى آنان را اولیاى خدا دانسته‏اند كه بر بلندى میان بهشت و جهنّم قرار مى‏گیرند و از سیماى مردم، همه‏ى آنها را مى‏شناسند، بهشتیان را سلام و تبریك مى‏گویند و از سرنوشت دوزخیان نگرانند. امّا برخى آنان را افراد ضعیفى معرّفى مى‏كنند كه گناهان و عباداتى دارند و منتظر لطف خدایند (آنگونه كه از آیه 106 سوره‏ى توبه استفاده مى‏شود).
شاید بتوان گفت كه صاحب و محور اصلى اعراف، اولیاى خدایند و افراد ضعیف، در حاشیه قرار دارند. نیكوكاران به بهشت مى‏روند ومجرمین به دوزخ، افراد متوسّط وضعیف در اعراف گرفتار و منتظر سرنوشت مى‏مانند، ولى اولیاى خدا كه بر اعراف قرار دارند، به كمك آنان برخاسته و شفاعت مى‏كنند. این بیان از جمع نظریات مفسّران و روایات استفاده مى‏شود.
در روایات مى‏خوانیم كه اصحاب اعراف شهدایى هستند كه نواقصى در پرونده آنان است، [123] یا افرادى هستند كه خوبى‏ها و بدى‏هاى آنان یكسان است، اگر خداوند آنان را به دوزخ ببرد به خاطر گناهانشان است و اگر به بهشت ببرد از رحمت اوست. [124]


122) تفسیر المیزان‏
123) تفسیر درّالمنثور
124) تفسیر نورالثقلین ؛ كافى، ج‏2، ص‏381

پيام ها
1- رفتار و خصلت‏هاى دنیوى، سیماى انسان را به گونه‏اى مى‏كند كه در قیامت دیگران با نگاه او را مى‏شناسند. «یعرفون كلاًّ بسیماهم»
البتّه شناسایى به این شكل، در دنیا نیز ممكن است، چنانكه خداوند در مورد منافقان به پیامبر صلى الله علیه وآله مى‏فرماید: «و لو نشاء لاریناكهم فلعرفتهم بسیماهم و لتعرفنّهم فى لحن القول» [125]
2- براى ورود به بهشت وبهشتى شدن، لطف و عنایت الهى لازم است. «اصحاب الجنّة... هم یطمعون»


125) محمّد، 30

Copyright 2015 almubin.com