1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 7
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِم بِعِلْمٍ ۖ وَمَا كُنَّا غَائِبِينَ 7
و مسلماً (اعمالشان را) با علم (خود) برای آنان شرح خواهیم داد؛ و ما هرگز غایب نبودیم (بلکه همه جا حاضر و ناظر اعمال بندگان هستیم)!

ترجمه
پس قطعاً از مردمى كه (پیامبران) به سویشان فرستاده شدند، سؤال و بازخواست خواهیم كرد و قطعاً از خود پیامبران (نیز) خواهیم پرسید.
پس بى‏شك (از هر چه كرده‏اند،) از روى علم برایشان بازگو خواهیم كرد، و ما (از مردم،) غایب و بى‏خبر نبودیم.

نکته ها

آیه‏ى قبل، مجازات دنیوى را مطرح كرد و اینجا كیفر و محاسبه‏ى اخروى را و با چندین تأكید حتمیّت سؤال قیامت را بیان مى‏كند و اینكه پرسش و بازخواست، مخصوص مردم نیست، بلكه پیامبران نیز مورد سؤال قرار مى‏گیرند. «یوم یجمع اللّه الرّسل فیقول ماذا اجبتم قالوا لا علم لنا انّك انت علاّم الغیوب» [5]
سؤال: در قیامت از چه مى‏پرسند؟
الف: از نعمت‏ها. «ثمّ لتسئلنّ یومئذ عن النّعیم» [6] در روایات متعدّدى، رهبرى و ولایت را نیز از مصادیق نعمت مورد سؤال در آیه برشمرده‏اند. [7]
ب: از قرآن و اهل‏بیت علیهم السلام. پیامبر صلى الله علیه وآله فرمود: از مردم سؤال مى‏شود كه با قرآن و اهل‏بیت من چگونه عمل كردید؟ «ثمّ اسألهم ما فعلتم بكتاب اللّه و باهل‏بیتى» [8]
ج: از رفتار و كردار. «لنسئلنّهم اجمعین . عمّا كانوا یعملون» [9]
د: از اعضا و جوارح. «اِنّ السّمع والبَصر والفؤاد كلّ اولئك كان عنه مسئولاً» [10]
ه : از پذیرش و عدم پذیرش رسولان. «یا معشر الجنّ والانس ألم یأتكم رسل منكم...» [11] چنانكه در جاى دیگر از رهبران دینى نیز در مورد برخورد مردم با آنان سؤال مى‏شود. «یوم یَجمع اللّه الرُّسل فیقول ماذا اُجِبتُم...» [12]
و: از عمر و جوانى كه چگونه سپرى شد.
ز: از كسب و درآمد. چنانكه در روایات مى‏خوانیم: در روز قیامت انسان از چهار چیز به خصوص سؤال و بازخواست مى‏شود: «شبابك فیما أبلیته و عمرك فیما أفنیتَه و مالك ممّا اكتسبته و فیما أنفقتَه»، [13] در مورد عمر و جوانى كه چگونه آن را گذراندى و درباره‏ى مال و دارایى كه چگونه به دست آوردى و در چه راهى مصرف كردى.
سؤال: این آیات بیان مى‏كند كه سؤال از همه كس حتمى است، امّا در بعضى آیات از جمله آیه 39 سوره‏ى الرّحمن آمده كه در آن روز، از هیچ انسان وجنّى نسبت به گناهانشان سؤال نمى‏شود، «فیؤمئذ لا یسئل عن ذنبه انس و لاجانّ» این آیات چگونه قابل جمع است؟
پاسخ: در قیامت، مواقف و ایستگاه‏ها متعدّد است و هر موقفى صحنه‏اى خاص دارد؛ در یك موقف، بر لب‏ها مهر مى‏خورد و قدرت حرف زدن ندارند. در موقفى دیگر، مهر برداشته مى‏شود و همه به ناله و استمداد و اقرار مى‏پردازند. در موقفى از همه مى‏پرسند، در موقفى نیز سكوت حاكم است و سؤالى نمى‏شود.
پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله فرمودند: «كُلّكم راع و كُلّكم مسئول عن رَعیّته فالامام یسأل عن النّاس و الرّجل یسأل عن أهله و المرأة تسأل عن بیت زوجها و العبد یسأل عن مال سیّده» همه‏ى شما مسئول زیردستان خود هستید و باید پاسخگو باشید؛ امام از مردمش، مرد از همسرش، زن از رفتار در خانه‏ى همسرش و بنده از مال ودارایى مولایش. همچنین فرمودند: خداوند از من نیز سؤال مى‏كند كه آیا ابلاغ رسالت كردم یا نه؟ [14]


5) مائده، 109
6) تكاثر، 8
7) وسائل، ج‏24، ص‏299
8) تفسیر فرقان‏
9) حجر، 92 تا 93
10) اسراء، 36
11) انعام، 130
12) مائده، 109
13) كافى، ج‏2، ص‏135، بحار، ج‏7، ص‏259
14) تفسیر درّالمنثور

پيام ها

1- در روز قیامت، هم از رهبران سؤال مى‏شود، هم از امّت‏ها (جنّ و انس)، هم از نیكان، هم از بدان، هم از علما وهم از پیروان آنها. «فلنسئلنّ‏الّذین ارسل‏الیهم ولنسئلنّ المرسلین»
2- سؤال در قیامت، نوعى استشهاد و اقرار گرفتن و توبیخ است و گاهى نیز تقدیر و تشكّر، وگرنه چیزى از خدا پنهان نیست تا با سؤال، رفع ابهام شود. «فلنسئلنّ... فلنقُصّنّ...»
3- علم خداوند، دقیق است. «بعلم» (نكره دلالت بر عظمت و دقّت دارد.)
4- علم خداوند با حضور و نظارت خود اوست و واسطه‏اى در كار نیست. «...بعلم و ما كنّا غائبین»

Copyright 2015 almubin.com