1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 22

تفسير 85. البروج آية 1
Number of verses: 22
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ 1
سوگند به آسمان که دارای برجهای بسیار است،

ترجمه
سوگند به آسمان كه داراى برجهاى بسیار است.
به روز موعود سوگند.
به شاهد و مشهود سوگند.
مرگ بر صاحبان گودال (پر آتش).
همان آتش پر هیزم.
آنگاه كه آنان بالاى آن نشسته بودند.
و تماشاگر شكنجه‏اى بودند كه نسبت به مؤمنان روا مى‏داشتند.
آنان هیچ ایرادى به مؤمنان نداشتند، جز آنكه به خداى عزیز و حمید ایمان آورده بودند.
آن كه حكومت آسمان‏ها و زمین براى اوست و خداوند بر هر چیز گواه است.

نکته ها
«بُروج» جمع «بُرج» به معناى امر ظاهر و آشكار است، چنانكه «تبرّج» به معناى آشكار ساختن زینت است. اگر به عمارت‏هاى بلند و مرتفع، برج گفته مى‏شود، از آن جهت است كه در میان دیگر ساختمان‏ها، آشكارتر است. مراد از «بروج» در این آیات، ستارگان آسمان است كه همچون برجى بلند، از دور آشكار و درخشان هستند. چنانكه در آیه‏اى دیگر مى‏فرماید: «و لقد جعلنا فى السماء بروجاً و زیّناها للناظرین»(28)
براى آیه «شاهد و مشهود» حدود سى مصداق گفته شده است، از جمله اینكه شاهد، خداوند و مشهود، ما سوى اللّه است، یعنى سوگند به خالق و به كلّ هستى.
امام حسن‏علیه السلام مى‏فرماید:(29) مراد از شاهد، پیامبر است به دلیل آیه «انّا ارسلناك شاهداً...»(30) و مراد از مشهود، قیامت است، به دلیل آیه «ذلك یوم مجموع له الناس ذلك یوم مشهود»(31)
«وقود» به معناى آتش گیرانه و مایه سوخت است.
«اُخدود» به معناى گودال عمیق است و مراد از «اصحاب الاخدود» كسانى هستند كه در زمین گودالى وسیع ایجاد كردند و آتشى بزرگ در آن افروختند و سپس مؤمنان را در آتش انداخته و آنان را زنده زنده سوزاندند. چنانكه در مورد حضرت ابراهیم نیز چنین عمل كردند.
امّا اینكه این ستمگران و آن مؤمنان چه كسانى بودند، روایات گوناگونى وارد شده، ولى در قرآن ذكرى از آنها به میان نیامده است.


28) حجر، 16.
29) تفسیر نور الثقلین.
30) احزاب، 45.
31) هود، 103.

پيام ها
 1- همه هستى در نزد خداوند ارزش دارد و قابل سوگند است، از جمله: آسمان و ستارگانش. «و السماء ذات البروج»
 2- از قیامت غافل نباشید كه میعادگاه همه است. «الیوم الموعود»
 3- شما وكارهایتان، همه زیر نظر است، آن هم زیر نظر خدا. «و شاهد و مشهود»
 4- اعلام برائت و اظهار تنفّر از ستمگر لازم است. «قتل اصحاب الاخدود»
 5 - در نقل تاریخ، عبرت‏ها مهم است نه جزئیات. (از مكان اخدود، زمان حادثه، نام و تعداد ستمگران و تعداد شهدا و... سخنى به میان نیامده است، چون اثرى در گرفتن عبرت ندارد.) «قتل اصحاب الاخدود»
 6- تفكّر ظلم ستیزى و ظالم‏كوبى ارزش است، گرچه ظالم وجود نداشته باشد. (اصحاب اخدود امروز حضور ندارند، چنانكه ابولهب امروز نیست، روحیه تنفّر از آنان باید همچنان زنده باشد. «تبّت یدا ابى لهب و تبّ») «قتل اصحاب الاخدود»
 7- سوزاندن، سخت‏ترین نوع عذاب است و در میان انواع كشتن‏ها، خداوند نام در آتش انداختن مؤمنان را نام برده است. «النار ذات الوقود»
 8 - نقل ظلم‏ها و مظلومیّت‏ها و ذكر مصیبت و روضه خوانى، سابقه قرآنى دارد. «اصحاب الاخدود النار ذات الوقود اذ هم علیها قعود...»
 9- ارتكاب گناه یك مسئله است، ولى سنگدلى و نظاره‏گرى و رضایت بر آن، مسئله دیگر. «و هم على ما یفعلون بالمؤمنین شهود»
 10- ستمگرانى كه شاهد بر شكنجه مؤمنانند، بدانند كه خدا شاهد بر آنان و كار آنهاست. «شاهد و مشهود - هم على ما یفعلون بالمؤمنین شهود»
 11- پایدارى بر ایمان، تاوان دارد. «و ما نقموا منهم الاّ ان یؤمنوا» (جمله «یؤمنوا» به جاى «آمنوا» رمز آن است كه كفّار از پایدارى مؤمنان ناراحت بودند و اگر دست بر مى‏داشتند شكنجه‏اى در كار نبود.)
 12- منطق كافر، تهدید و انتقام است. «و ما نقموا منهم»
 13- در نزد كفّار، ایمان بزرگ‏ترین جرم است و جز با دست برداشتن از ایمان به چیز دیگرى راضى نمى‏شوند. «و ما نقموا منهم الاّ أن یؤمنوا...»
 14- كافران بدانند كه حامى مؤمنین خداى عزیز است كه قدرت انتقام دارد. «یؤمنوا باللّه العزیز»
 15- جاذبه اتّصال به خداى قادر، اشكالات وارده بر شهادت و از جان گذشتگى در راه خدا را حل مى‏كند. «یؤمنوا باللّه العزیز الحمید»
 16- حكومت واقعى از آنِ خداوند است. «له ملك السموات و الارض»
 17- حكومت الهى همراه با علم و حضور اوست. «واللّه على كُلّ شى‏ءٍ شهید»

توضيحات
سیماى سوره بروج‏
 این سوره بیست و دو آیه دارد و در مكّه نازل شده است.
 نام سوره برگرفته از آیه اول است و مراد از آن، ستارگان درخشان است كه همچون برج بلند در آسمان مى‏درخشند.
 این سوره با بیان جنایات گروهى شكنجه‏گر آغاز مى‏شود كه گودالى عمیق حفر مى‏كردند و آتشى عظیم در آن مى‏افروختند و مؤمنان را به سوزاندن در آتش تهدید مى‏كردند و هركه دست از ایمان برنمى‏داشت، در آتش مى‏افكندند.
 خداوند نیز آنان را به آتش سخت دوزخ وعده مى‏دهد كه با آتش دنیا قابل مقایسه نیست و بدین وسیله مؤمنان را دلدارى مى‏دهد و آنان را به مقاومت در برابر ستمگران دعوت مى‏نماید.
 ادامه سوره، اشاره‏اى گذرا به ماجراى فرعون و قوم ثمود دارد كه چگونه با همه قدرتى كه داشتند، در برابر اراده الهى شكست خوردند و به هلاكت رسیدند.
 آیات پایانى سوره، بیانگر عظمت قرآن و جایگاه والاى وحى الهى است.

Copyright 2015 almubin.com